Column Henk Brons, fractievoorzitter GBS

Veul heil en zegen

Dat wensten we elkaar toe bij de jaarwisseling, voordat het vervangen werd door ‘Gelukkig nieuwjaar’, ‘De beste wensen’ en het schreeuwerige, Amerikaanse ‘Happy New Year’. Vroeger was zeker niet alles beter, maar in dit geval wel beter doordacht.

Heil betekent geluk, voorspoed, gezondheid, herstel, verlossing. Het tegenovergestelde van onheil. Zegen is een woord waarvan de meeste mensen wel weten wat er bedoeld wordt, maar niet wat het nou precies betekent. Instemming, toestemming, ondersteuning, bovennatuurlijke bijstand en hulp. Dat het ook nog ‘sleepnet’ (zonder elektrische schokken) betekent, is bijzaak. Leve Wikipedia.

Het is een mooie wens die heel passend is bij Oud en Nieuw. Ook voor minder kerkelijke mensen. En laten we eerlijk zijn, we hebben het hard nodig. Toch? Nou, laten we zeggen dat de kloof tussen mensen die het echt nodig hebben (arm) en mensen die alleen maar zeggen dat ze het nodig hebben (niet arm) wel heel groot en diep is geworden.

Na de 2e Wereldoorlog waren we blij dat we nog in leven waren en te eten hadden. Daarna waren we al blij als we een dak boven ons hoofd hadden. In de decennia daarna volgden de ‘onmisbare’ wensen elkaar in snel tempo op. Een radio, een auto, een tv, een kleuren tv, vakantie, een 2e auto, wintersport, een computer, een hond, een mobiele telefoon, een kat, een iPad, een 2e hond, een 3e vakantie, enz. Voor sommigen moet zelfs het lichaam aan minimale eisen voldoen.

Steeds maar meer, meer, meer. En toch willen we dat anderen ons vooral zien als weldoeners. We moeten heel duurzaam en betrokken zijn. Alle planten, dieren en de gehele aarde redden. En dat terwijl we verder van de natuur af staan dan ooit tevoren. We zijn niet zo ver af van Michelin-sterren voor honden- en kattenvoer. Mijn advies: Kijk eens wat vaker naar een goede natuurfilm op de BBC of Discovery. Dan zie je hoe hard, hoe wreed, maar ook hoe rechtvaardig de natuur is. Wilt u alstublieft Roodkapje voorlezen aan uw kinderen, voordat het te laat is?

Als we eerlijk zijn, doen we er allemaal in een bepaalde mate aan mee. Maar is het wel terecht dat we ons hier allemaal zo druk om maken? Het is maar net hoe hoog je de lat legt natuurlijk. Ernstig zieke mensen wensen alleen maar herstel, minder pijn of een waardig einde. Gezondheid mis je pas, als je het niet hebt.

Vooruitgang is mooi. Maar als op dit moment onze jongeren geen woning kunnen kopen, de zorg onbetaalbaar wordt, de voedselbanken het drukker hebben dan ooit en de ministers die dat wanbeleid hebben gevoerd, in plaats van straf, een dik betaalde baan in het buitenland krijgen. Gaan we dan niet juist achteruit?

Ik wens u ‘Veul heil en zegen’ in 2024 en vult u zelf maar in wat u nog meer wenst.